Home Authors Posts by กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

24 POSTS 0 COMMENTS
ประธานสภาธุรกิจไทย-เมียนมา

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (8)

ชีวิตคนเราก็เหมือนละคร แต่ละฉากแต่ละตอน พระพรหมได้ทรงลิขิตไว้หมดแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม ตัวละครในแต่ละฉาก ก็ต้องดิ้นรนเพื่อที่จะได้ขยับบทบาทของตัวเองให้แสดงในบทที่ตนเองต้องการ จะดีจะชั่ว จะรวยจะจน ก็ต้องอาศัยความมุมานะของตนเองเป็นสำคัญ  คุณสุวรรณีก็เช่นเดียวกัน ไม่ทราบว่าโชควาสนาของเธอ ที่ทำให้ได้เปิดตลาดต่างประเทศครั้งแรกโดยบังเอิญจากการได้พบเจอลูกค้า ที่ได้ผู้ใหญ่ใจดีพามาทานข้าวที่ร้านของคุณแม่ แล้วเธอได้นำเอาพลอยอำพันมาให้ดู จนกระทั่งสามารถปิดการขายได้อย่างสวยงาม แม้จะไม่ได้กำไรมากมาย เพราะเพียงต้องการสร้างความประทับใจให้แก่ลูกค้าด้วยการบริการที่ทั้งแจกทั้งแถม ต่อจากนั้นก็ยังแนะนำลูกค้าที่เป็นชาวตะวันออกกลาง เข้ามาเลือกซื้อหาพลอยอำพัน...

ชาวเมียนมาโพ้นทะเลที่ไต้หวัน

ในช่วงปีพ.ศ. 2516-2519 ผมได้ไปเรียนหนังสือระดับมัธยมปลายอยู่ที่ไต้หวัน ในช่วงนั้นต้องพูดว่าเป็นยุคต้นๆของการอพยพของชาวเมียนมาโพ้นทะเลเชื้อสายจีนเลยก็ว่าได้ เพราะในยุคปฎิวัติ ค.ศ. 1962 พ.ศ.2505 นั่นเอง เรียกว่าเพิ่งจะผ่านประมาณสิบกว่าปี  ดังนั้นผมจะพบเจอเพื่อนๆที่มาจากประเทศเมียนมา เพื่อมาเรียนหนังสือในไต้หวันเยอะมาก บางคนติดตามพ่อ-แม่ลี้ภัยทางการเมืองมา บางคนก็ขออนุญาตตามมาภายหลังก็เยอะ  ดังนั้นผมจะมีเพื่อนๆที่เป็นชาวเมียนมา-จีนโพ้นทะเลที่ทางการเรียกว่า “เมี่ยนเตี่ยนเฉียวเซิน”...

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (7)

สองคนยลตามช่อง คนหนึ่งมองเห็นโคลนตม อีกคนตาแหลมคม มองเห็นดาวพร่างพราวพราย คำพังเพยนี้ยังคงเป็นสัจจธรรมที่สามารถใช้ได้เสมอมา โดยเฉพาะในชีวิตของคุณสุวรรณีก็เช่นกัน จากพลอยอำพันที่มีอยู่ในหมู่บ้านของสามีอย่างดาดดื่น ผู้คนมองไม่เห็นคุณค่ามากนัก ในขณะที่ในสายตาของคุณสุวรรณี กลับมองเห็นเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามหาศาล ที่จะทำให้เกิดความมั่งคั่งให้แก่เธอได้ ดั่งที่ผมได้เล่าให้ฟังเมื่อตอนที่ผ่านมาครับ  หลังจากได้ศึกษาหาช่องทางการตลาดจนตกผลึกแล้ว เธอได้นำไปปรึกษาผู้มีอุปการะคุณ ซึ่งท่านก็ได้สอบถามว่าเธออยากจะมองตลาดไหน ระหว่างตลาดในประเทศไทย กับตลาดในประเทศยุโรป เธอก็ตอบไปว่า ก่อนอื่นขอลองทำตลาดภายในประเทศไทยดูก่อน...

ชาวเมียนมาโพ้นทะเลใน New York

อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้เล่าถึงชาวเมียนมาโพ้นทะเลที่อยู่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งผมเองมีความสัมพันธ์โดยตรงกับเพื่อนที่เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ ซึ่งเป็นชาวเมียนมาโพ้นทะเลที่มีเชื้อสายจีนเดินทางมาจากกรุงย่างกุ้ง มาลงหลักปักฐานอยู่ที่ New York ทำให้ผมได้มีโอกาสไปพบปะกับกลุ่มชาวเมียนมาโพ้นทะเลที่นั่นหลายครั้ง ผมจึงพอจะทราบถึงศักย์ภาพทางด้านเศรษฐกิจของเขาเหล่านั้นพอสมควร ต้องบอกว่า ไม่ธรรมดาเลยละครับ ในช่วงสมัยของท่านประธานาธิบดีเต็ง เส่ง ครองอำนาจอยู่ (ค.ศ.2010-2015) ท่านก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายการลงทุนของประเทศเมียนมา เพื่อเป็นการดึงเอานักลงทุนจากต่างประเทศเข้าไปลงทุนในเมียนมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (6)

จากการเปลี่ยนกลยุทธ์จากการขุดพลอยทับทิม แล้วส่งมาขายที่ตลาดค้าพลอยที่อำเภอแม่สาย เป็นการซื้อมา-ขายไป แม้ตลาดจะยังคงเป็นตลาดเดิมๆ อยู่ แต่การค้าจะกว้างขึ้นและมีมากขึ้น ซึ่งเป็นการสร้างฐานะที่มั่นคงมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการเดินทางไปเยี่ยมญาติของสามี และได้ไปพบเห็น “อำพัน Amber” ที่มีอยู่อย่างดาดดื่นในหมู่บ้านของสามี ทำให้คุณสุวรรณีติดไม้ติดมือกลับมากรุงเทพฯ และเริ่มเข้าไปเรียนรู้และศึกษาเกี่ยวกับอำพันมากขึ้น อีกทั้งได้ใช้เวลาในการหาช่องทางการตลาดของพลอยอำพันไปด้วย ที่ในประเทศไทยในขณะนั้นพลอยอันพัน ยังไม่ค่อยจะแพร่หลายมากนัก ซึ่งเป็นการมองต่างคิดต่างนั่นเอง 

ชาวเมียนมาโพ้นทะเล

สืบเนื่องจากการที่ผมได้นำเรื่องของชาวเมียนมาโพ้นทะเลมาเล่าให้ผู้ฟังทางบ้าน ที่ติดตามรายการ Good Morning Asian รับฟังทางสถานณีวิทยุ อสมท.100.5 MH ซึ่งรายการที่ผมออกอากาศทุกเช้าวันพฤหัสบดี ได้มีแฟนคลับคืออาจารย์เปิ้ล ได้ไลน์มาขอให้ผมเขียนเล่าทางคอลัมน์นี้ เพราะท่านบอกว่ายังไม่จุใจ และเชื่อว่าผมมีข้อมูลด้านนี้อีกมากที่ไม่สามารถเล่าออกอากาศได้หมด เพราะเวลาการออกอากาศมีแค่สิบห้านาที จึงอยากจะขอให้ผมช่วยอธิบายหรือเล่าเพิ่มเติมต่อเนื่องอีก ผมเองก็ไม่ขัดศัทธาครับ เลยต้องขออนุญาตแฟนคลับนำมาเล่าเพิ่มเติมต่อไปนะครับ

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (5)

เรื่องราวของคุณสุวรรณียังไม่จบ เพราะตัวละครที่ยังคงมีชีวิตอยู่อย่างสมบูรณ์ พร้อมทั้งครอบครัวที่น่ารัก ด้วยมีบุตรีที่ฉลาด เรียนเก่ง ซึ่งปัจจุบันนี้เรียนหนังสืออยู่ที่กรุงเทพฯ ในระดับมัธยมปลายแล้ว อีกทั้งมีความตั้งใจที่อยากจะเรียนแพทย์ เพื่อจะได้กลับไปรักษาประชาชนที่ด้อยโอกาสในอนนาคต ซึ่งก็มีความเป็นไปได้สูงมาก เพราะจากผลการเรียนที่ผมได้เห็นแล้ว เชื่อว่าน่าจะทำได้นั่นเองครับ  ในเรื่องราวที่ผมได้เล่าไปในตอนที่ผ่านมา ถึงการตัดสินใจที่จะเลิกสัมปทานเหมืองบ่อพลอยที่เมืองก๊กของคุณพ่อของคุณอู ติซา ทำให้ช่วงเวลาว่างในการทำการค้าค่อนข้างจะมีมาก ดังนั้นมีอยู่วันหนึ่ง อู ติซาจึงชักชวนภรรยาชาวไทย...

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (5)

เรื่องราวของคุณสุวรรณียังไม่จบ เพราะตัวละครที่ยังคงมีชีวิตอยู่อย่างสมบูรณ์ พร้อมทั้งครอบครัวที่น่ารัก ด้วยมีบุตรีที่ฉลาด เรียนเก่ง ซึ่งปัจจุบันนี้เรียนหนังสืออยู่ที่กรุงเทพฯ ในระดับมัธยมปลายแล้ว อีกทั้งมีความตั้งใจที่อยากจะเรียนแพทย์ เพื่อจะได้กลับไปรักษาประชาชนที่ด้อยโอกาสในอนนาคต ซึ่งก็มีความเป็นไปได้สูงมาก เพราะจากผลการเรียนที่ผมได้เห็นแล้ว เชื่อว่าน่าจะทำได้นั่นเองครับ  ในเรื่องราวที่ผมได้เล่าไปในตอนที่ผ่านมา ถึงการตัดสินใจที่จะเลิกสัมปทานเหมืองบ่อพลอยที่เมืองก๊กของคุณพ่อของคุณอู ติซา ทำให้ช่วงเวลาว่างในการทำการค้าค่อนข้างจะมีมาก ดังนั้นมีอยู่วันหนึ่ง อู ติซาจึงชักชวนภรรยาชาวไทย...

จากฐานันดรที่สี่สู่เจ้าของเหมืองหยก (4)

การได้พบกับใครสักคน หรือการได้เสวนากับใครสักคน ผมเชื่อว่าต้องมีบุญวาสนาต่อกันแต่ชาติไหนๆแน่นอนครับ เพราะคนไทยเรา 65 ล้านคน บางคนเดินชนกันแทบตาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้จักกันได้ ดังนั้นหากเราจะได้เป็นเพื่อนกัน ได้เพื่อนคู่ครองกันได้ หาใช่แค่เพียงธรรมดาเท่านั้น เราต้องมีการสร้างมิตรไมตรีกันมาแต่ชาติไหนๆแน่นอน บางคนรู้จักกัน เห็นหน้าครั้งแรกก็จะรู้สึกถูกชะตา นั่นแสดงว่าเราต้องทำบุญร่วมกันมา แต่บางคนเจอหน้าครั้งแรก ก็รู้สึกไม่ชอบขี้หน้ากัน นั่นก็อาจจะเป็นเพราะว่าชาติก่อนอาจจะเคยขุ่นข้องหมองใจกันมาก็เป็นได้เช่นกันครับ       

กลยุทธ์เปลี่ยนจากรับเป็นรุก

หลายวันก่อนบางท่านที่ชอบติดตาม Facebook อาจจะเห็นข่าวเล็กๆอยู่ข่าวหนึ่ง คือ ข่าวการนำเข้าปลากระป๋อง REDDY จากประเทศเมียนมาเข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งเป็นการทำการตลาดของสินค้าอุปโภค-บริโภคประเทศเมียนมา ที่เปลี่ยนจากการนำเข้าสินค้าจากประเทศไทย กลับมาส่งออกสินค้าจากประเทศเมียนมากลับมา ซึ่งเป็นกลยุทธที่ “เปลี่ยนจากรับเป็นรุก” ที่น่าสนใจทีเดียวครับ อยากให้เราคนไทยต้องจับตามองให้ดี นี่เป็นเพียงปฐมบทของการค้าต่างประเทศของเมียนมา ซึ่งเราเคยพบเห็นมาแล้วจากบทเรียนหลายๆประเทศ เช่นประเทศเวียดนาม ประเทศสปป.ลาว และประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งในอดีตประเทศไทยเราเคยเป็นประเทศผู้ส่งออกสินค้าเหล่านี้ไปขายในประเทศเหล่านั้น แต่ต่อมาใครจะไปคิดครับว่า เพียงไม่กี่ทศวรรษ...

EDITOR PICKS